De sporthal op dinsdagavond
Op dinsdagavond brandt het licht in de sporthal. Op de tribune zitten vijf ouders. Op het veld staan twee basketballteams fanatiek te spelen. De scheidsrechter fluit, de coach roept aanwijzingen, het publiek klapt beleefd.
Na afloop hoor je het op de gang:
“Ze hadden vaker moeten wisselen.”
“Waarom speelde hij niet op zijn eigen positie?”
“Daar klopt tactisch niks van.”
Op de tribune bleef het stil. In de wandelgangen barst het commentaar los. Ik moet daar vaak aan denken bij medezeggenschap.
Een medezeggenschapsraad vergadert. Stukken worden gelezen. Vragen gesteld. Soms stevig, soms zoekend. Er worden besluiten voorbereid die gaan over werkdruk, formatie, roosters, beleid. Over zaken die iedereen raken.
En toch voelt het soms alsof je in die sporthal zit met een halflege tribune. Betrokkenheid van de achterban is geen luxe. Het is de brandstof van medezeggenschap. Zonder input wordt het al snel een klein groepje dat namens velen spreekt, maar niet altijd weet wat er écht leeft. Dan vergader je keurig, maar mis je het geroezemoes van de gang.
Dat is geen verwijt. Het is ook ingewikkeld. Iedereen heeft het druk. Onderwijs is al topsport. Na een lange dag nog een stuk lezen of reageren op een peiling voelt als extra ballast. En vaak denken mensen: ze regelen het wel. Totdat een besluit persoonlijk voelbaar wordt. Dan ontstaat alsnog die ganggesprek-energie.
De kunst is om dat gesprek eerder te voeren. Niet alleen formeel via instemmings- of adviesrechten, maar informeel:
Wat merken jullie in de praktijk?
Waar schuurt het?
Wat moet echt anders?
En ook: wat gaat eigenlijk goed?
Betrokkenheid hoeft niet groots. Het kan klein en concreet. Een korte vraag in het teamoverleg. Een digitale peiling van drie minuten. Een open inloopmoment. Of gewoon iemand die zegt: “Laat het me weten als je iets ziet wat ik moet meenemen.”
Medezeggenschap is geen tribunesport. Het is een teamsport. De raad staat misschien op het veld, maar zonder publiek dat meedenkt, aanmoedigt en af en toe terugfluit, wordt het een stille wedstrijd.
