“De MR is het leukste vrijwilligerswerk dat ik heb gedaan”
Al sinds 2020 zit ze in de medezeggenschapsraad (MR) van basisschool De Zaaier in Andel. Wat begon als een spontane aanmelding, groeide uit tot een betrokken rol als voorzitter. Nu haar laatste jaar in de MR is aangebroken, blikt ze terug op een periode vol ontwikkeling, verantwoordelijkheid en plezier.
Hoe ben je in de MR terechtgekomen?
“Ik zit inmiddels al best lang in de MR, sinds 2020. Dit is mijn laatste jaar, daarna is het voor mij wel mooi geweest. Destijds kwam er een oproepje voorbij. Ik had toen één kind op De Zaaier en dacht: dit lijkt me leuk.
Annemarie Schreuders
Ik vind het interessant om mee te denken en ik heb altijd al iets met school gehad. Er kwam een verkiezing, omdat er vier ouders waren voor twee plekken. Dat was ook de eerste keer dat dat digitaal ging. Ik merkte dat mensen mij gingen appen: ‘Ik stem op jou.’ Dat was eigenlijk wel heel leuk.”
Hoe was je eerste periode?
“Al vrij snel daarna begon de coronatijd. Dat vond ik best spannend, want als MR mocht je ineens over belangrijke dingen meebeslissen. Bijvoorbeeld over hoe het onderwijs georganiseerd werd. We hebben toen besloten dat kinderen elke dag een paar uur naar school konden komen, met een ingewikkeld rooster.
De leerkrachten gaven aan dat dit het beste was voor de kinderen, en daar ga ik dan in mee. Zij zijn tenslotte de professionals. Maar het zijn wel momenten waarop je voelt dat je verantwoordelijkheid hebt.
Ook aan het einde van het schooljaar, als de groepsindeling wordt gemaakt, vind ik het soms lastig. Dat zijn keuzes die veel impact hebben.”
Wat maakte dat je voorzitter werd?
“Op een gegeven moment werd mij gevraagd of ik voorzitter wilde worden. Voor je het weet, ben je het. Dat vond ik best ingewikkeld. Je moet vergaderingen leiden, zorgen dat iedereen aan bod komt en ondertussen ook de inhoud goed begrijpen.
Je zit met allemaal betrokken en slimme mensen aan tafel, dus je moet er wel goed in zitten. Tegelijkertijd leer je daar ook heel veel van. En er zijn ook gewoon praktische dingen: er is altijd wel iemand die vraagt wat de eindtijd is,” (lacht).
Met welke onderwerpen hield de MR zich bezig?
“In die periode speelde er veel. We moesten bijvoorbeeld meedenken over de komst van een nieuwe directeur. Dat vond ik heel interessant: hoe je daar als MR bij betrokken bent.
Daarnaast hebben we ons beziggehouden met de invoering van een continurooster. Dat was best een proces. In eerste instantie hebben we een peiling gedaan onder ouders en personeel. Veel ouders waren al voor, maar bij het personeel leefden nog twijfels.
Een jaar later zijn we er bewuster ingestapt. We hebben toen echt een traject opgezet. Er kwam iemand van de vakbond langs om voorlichting te geven aan het team en de MR-leden. We bespraken welke opties er zijn en wat wel en niet mogelijk is. Uiteindelijk hebben we ook gekeken naar externe partijen die de pauzes konden opvangen.
Wat ik zelf belangrijk vond, is dat iedereen zich gehoord voelde. Ik heb toen ook een brief geschreven waarin ik zowel de voor- als tegenstemmers bedankte. Juist omdat het belangrijk is dat mensen hun stem laten horen.”
Hoe ziet het MR-werk er praktisch uit?
“We werken met een aantal vaste agendapunten. Denk aan de vakantieplanning, de schoolgids (die komt altijd in juni aan bod) en het ambitiegesprek aan het begin van het schooljaar. Dan bespreek je als MR: wat voor raad willen we zijn en welke onderwerpen willen we extra aandacht geven?
Daarnaast is er ruimte om zelf punten in te brengen. Dat vind ik echt een pluspunt: dat je als ouder iets op de agenda kunt zetten.
Soms heb ik ook tussendoor contact met de directeur. Gewoon even bijpraten: hoe gaat het? Soms hoor je dan dingen die nog niet officieel op de agenda staan, details over de formatiegesprekken, of dat er een nieuwe leerkracht wordt aangenomen. Dat helpt om beter te begrijpen wat er speelt.”
Wat maakt het MR-werk voor jou zo interessant?
“Ik heb vroeger nog getwijfeld of ik de pabo wilde doen of iets economisch. Als ik nu op school ben, denk ik soms: dit is ook gewoon heel leuk.
Het meedenken, stukken lezen en begrijpen hoe alles werkt: dat vind ik echt interessant. Je krijgt een kijkje achter de schermen van de school van je kinderen. Dat is best bijzonder.”
Welke ondersteuning heb je gehad?
“Er worden vaak basiscursussen aangeboden. Die zijn wel interessant, al zijn ze soms wat theoretisch. Onze school valt onder een stichting, en veel zaken lopen via de GMR. Die organiseren ook cursussen.
Daarnaast maken we gebruik van een app en de MR-gids. Daar staat veel praktische informatie in. Online is sowieso veel te vinden. Ik heb zelf ook wel eens filmpjes gekeken over hoe een goede MR functioneert.
Maar uiteindelijk hangt het ook af van de mensen in de MR. De sfeer moet goed zijn. Je moet op een prettige manier samenwerken en samen proberen de school beter te maken.”
Wat zou je mee willen geven aan nieuwe MR-leden?
“Het is echt een unieke kans om een kijkje te nemen in de keuken van de school waar je kinderen zitten. Je ziet zoveel meer dan alleen wat er in de klas gebeurt.
Als je er een beetje geschikt voor bent en het leuk vindt om mee te denken, dan zou ik zeker zeggen: ga ervoor.
Ik doe best veel vrijwilligerswerk, maar de MR is echt het leukste wat ik heb gedaan. Tegelijk merk ik nu ook dat het goed is om straks een stapje terug te doen. Het kost tijd en energie, zeker als voorzitter. Maar het is het absoluut waard geweest.”
